What do you see???

Ég sá nýja kók límmiðan í dag... Miðan sem er utan um jólaflöskuna í ár... Hann er kúl, mér finnst samt gamli rómantískari en þessi fékk mig heldur betur til þess að hugsa.

Mig langar að taka það fram að með þessari færslu er ég ekki að tala á móti samkynhneigðum, skartgripasmiðum eða gospelkórum :) Bara svona hafa það á hreinu! Ég er að tala um hugan minn (og kannski einhverra annara) hversu samdauna heiminum maður er og hversu grunnar hugsanir manns geta verið.

Ég sem sagt sá þennan miða og þar er fullt af regnbogum og ég fór að hugsa um samkynhneigða! Eins og regnbogin tilheiri þeim! Eins og regnboginn sé eitthvað tákn fyrir þá!! Eins og þetta sé einhver sigur fyrir þá að regnboginn sé kominn á flöskur kókakóla... vááá ég var svo hissa á sjálfri mér og fattaði það innan mínútu hversu fáranlegar hugsanir mínar væru... Því að samkynhneigðir eiga ekkert í regnboganum og mér finnst sorglegt að maður hugsi um samkynhneigða þegar maður sér regnboga nú til dags en ekki Guð!

Hverjir hafa ekki upplifað það að þurfa að stoppa bílinn vegna regnbogans sem er fyrir framan mann, litirnir eru svo dýrlegir og maður verður bara að virða hann aðeins betur fyrir sér... þvílík dýrð, þvílíkt amazing fyrirbæri sem regnboginn er og þvílíkt LOFORÐ sem hann ber með sér... Guð sagði að hann gæfi okkur regnbogan til að minna okkur á það að hann væri að gefa okkur loforð fyrir því að hann ætlaði aldrei að tæma jörðina aftur eins og hann gerði í Nóaflóðinu. Þetta er sáttmáli við okkur frá Guði en ekki eitthvað sem samkynhneigðir eiga.

Annað dæmi sem er mjög þess vert að hugsa um er KROSSINN. (ekki söfnuðurinn heldur "skartgripurinn, skrautið, trúarbragðatákn") Ég set þetta þrennt allt inn í sviga því að ekkert af þessu var ástæða krossins í byrjun. Við vitum að ástæða krossins var fyrst þjáning... Jesús gekk með krosstréð þvert á milli handanna upp Golgata og er það í raun mjög táknrænt því að hann gekk með stóran mínus alla þessa leið og þvííílík þjáning! Hann kom á leiðarenda (göngu sinnar, ekki lífs síns forever) og þar var krosstréð fest við staurinn (æ ég veit að ég er ekki með svo fagmannlegt mál, veit ekki alveg hvað réttu orðin eru við þetta allt, en það er ekki það sem skiptir máli í þessari færslu) og myndaði þennan risa stóra plús (táknrænt). Þar hélt þjáningin heldur betur áfram og náði hámarki þegar Jesús tók á sig ALLAR syndir okkar og hann fann í fyrsta skiptið fyrir fjarlægð föður síns. Svo var hann lagður í gröf og reis svo upp á þriðja degi og lifir enn í dag... og til að minnast hans getum við horft á tóman krossinn! En fyrir marga er krossinn í raun ekkert meira en fallegt tákn sem skartgripasölum þykir gaman að móta og reyna að toppa hinn með fallegri hönnun. Upphaflega var þetta bara ódýrir og ljótir trjádrumbar, sem Jesús gerði dýrlega!

Svo eitt annað sem mig langar að nefna er gospeltónlist. Nú er mikið í tísku að stofna hina og þessa gospelkóra sem syngja um hitt og þetta. Vitið það að gospeltónlist er aldrei gospel nema hún flytji fagnaðarboðskapinn um Jesú Krist. Það er orðið annar svona hlutur sem fólk tengir ekki lengur við "uppruna" sinn. Gospeltónlist trúi ég að englarnir flytji því að gospel þýðir einfaldlega fagnaðarboðskapur og ég held að englarnir syngi Drottni lof daginn út og daginn inn og um þau mikilfenglegu verk sem hann hefur gert fyrir okkur. Gleymum því ekki að þegar við heyrum gospeltónlist að hún er miklu meira en fallegir gæsahúðartónar, hún segir okkur frábærar fréttir um möguleika á yndislegu lífi, segir okkur hvað Jesús elskar okkur óumræðilega mikið og þráir að við syngjum til hans og munum eftir HONUM þegar við lítum á sköpunina hans, hvort sem það er regnboginn eða eitthvað annað...

Þetta voru bara hugsanir mínar og ykkur er velkomið að vera ósammála eða sammála. Þetta allavegana fékk mig til að opna augun og reyna að sjá hvað Jesús sér en ekki við mennirnir!

Guð blessi ykkur daginn í dag.

Ykkar Ágústa Ósk