Gefumst ekki upp!!!

Vá ég er búin að vera að hugsa svo mikið undanfarið út í það sem manni langar í þessu lífi.... hverjir eru draumar mínir??? Að hverju stefni ég??? Þarf ég að leggja á mig til að ná þangað??? Þarf ég að þola það að detta og meiða mig??? Reka mig á og að rekist verði í mig???
Ég var úti með Addý fyrir ári síðan og tók þessar myndir, ég hugsaði "ég á eftir að nota þetta einhverntíman" og núna er ég búin að vera í þessum hugleiðingum og mundi eftir myndunum sem ég tók...



Þarna er Addý og henni langar að fara í rennibrautina sem er hinum megin við þessa SKERÝ brú (hún er þokkalega skerí fyrir tveggja ára) og hún er greinilega að hugsa sig um hvað hún eigi að gera. Þetta er trikkí, ég meina fer niður, upp, niður aftur og svo aftur upp... hún gæti dottið... þetta verður pottþétt erfitt... hún þarf að einbeita sér... hún þarf að beina sjónum að endanum og láta vaða...
Ég hef upplifað það mikið undanfarið að ég er pínu að hugsa minn gang í sambandi við söngkonu og söngkennara starf í framtíðinni... ég fékk stóra mótbáru (að mér fannst að minnsta kosti) (nokkrar greinar niður og þá veistu hvað ég er að tala um) og ég stóð sjálfa mig að því að vega og meta hversu mikið mig langaði að fara yfir brúnna til að renna mér ;) Hvort ég vildi fara þessa erfiðu leið. Leiðin sem ég þarf að fara er bæði upp og niður og það oft... ég mun fá góð komment og slæm á leiðinni... Þetta er hörku púl að sækja sér þessa menntun (samt mjöög skemmtileg líka) og þetta er harður bransi...



Þarna dettur Addý, en hún stendur upp og heldur ótrauð áfram... Það er líka það sem ég hef brennt mig á, það má ekki staldra of lengi við þegar maður misstígur sig... Það er bara málið að rífa sig upp úr þessu og halda áfram á sömu brautinni...... sem liggur að markinu, eða í hennar tilfelli rennibrautinni ;) Ekki sitja á bossanum fara að gráta og vorkenna sér og jafnvel gefast upp... Ég hef fundið fyrir því í skólanum (FÍH) að það var eitt fag sem var að fara með mig! ÉG skildi þetta bara ekki og fannst þetta svoooo erfitt, mikið að læra og ég hélt að ég myndi aldrei ná þessu. Ég settist niður og lærði og lærði og lærði ÉG ÆTLAÐI AÐ SKILJA ÞETTA... og nú í dag er þetta ekki steinn í götu minni, ég eeelska þetta fag!!! Ég reif mig upp eins og Addý er að gera...



Hún er komin á svaka ferð hérna... tekur nánast á loft ;) og lætur engan bilbug á sér finna (hvað þýðir þetta, ég meina það, hvað er bilbugur???) Svo er hún á leið down aftur, en svona einmitt upplifi ég þetta... maður er komin á flug í einhverri uppsveiflu og þá er eins og maður sé testaður... vill maður þetta nógu mikið??? eða gefstu upp??? þorir þú í aðra sveiflu???



Mér fannst þessi mynd svo frábær þess vegna hafði ég hana svona stóra... sjáið þið að Addý er komin á leiðarenda yfir brúna og sjáið hvert hún horfir??? Hún er svo einbeitt að lokatakmarkinu!!! Hún beinir sjónum sínum að rennibrautinni því að þangað ætlar hún, þess vegna fór hún þessa löngu göngu, yfir þessar hindranir og nú prílar hún upp þá seinustu!!!

Beinum sjónum okkar að því sem skiptir máli... beinum sjónum okkar að draumunum okkar... Í Biblíunni, Galatabréfinu 6.9 stendur "Þreytist ekki að gjöra það sem er gott, því á sínum tíma munið þér uppskera EF ÞÉR gefist ekki upp"

Hverjir eru okkar draumar? Að hverju stefnir þú??? Ertu að gefast upp??? Taktu þér tíma á bossanum og rifjaðu upp takmarkið (rennibrautarferðina) og rífðu þig upp...

Hvert stefnir þú og hverjir eru þínir draumar Fríða? Bryndís? Alda? Sæmundur? Ingvar? Tóti? Álfheiður? María? Erla? Ásta í Kristskirkjunni? Jóhann (jassi)? Alli? Pétur (san fran) Vildís? Bogga? Kolbrún? og fleiri og fleiri...

Var að keyra um dagin og heyrði þennan texta... breyttu Love í það sem draumur þinn er (ég meina kannski er það love, hvað veit ég) og þá er þetta alveg brilljant boðskapur... ÞAÐ ER ENGIN AUÐVELD LEIÐ AÐ ÞVÍ SEM VIÐ ÞRÁUM!!!
"When you want it the most theres no easy way out
When youre ready to go and your hearts left in doubt
Dont give up on your faith
Love comes to those who believe it
And thats the way it is"


Gefumst ekki upp!!!!!!!!!!

Ykkar Ágústa