I'm back...
Hæhæ...
Er einhver að kíkja hérna inn ennþá? Það er örugglega eitthvað takmarkað... hef ekki verið neitt svakalega dugleg að blogga EN nú er að koma sumar og ég fer yfirleitt í gírinn þá.
Það er búið að vera ofboðslega mikið að gera hjá mér. Ber mér þess helst að nefna að ég er á fullu á Reykjalundi að koma þessu baki í lag, og þegar ég er farin að hreyfa við því þá er ég að kljást við mikinn höfuðverk, en það er að fara... já ég trúi því bara!!!
Mikið að gera í söngnum... Gospelið á fullu að syngja hingað og þangað. Er með tveimur stelpum í Abba sjói á árshátíðum, það er stuð! Bakraddir hér og þar, ég er að fíla það í botn!!! Og svo er skólin í fullu gangi, þar er ég mest í Jazzinum og Blúsnum, elska að syngja það, hentar mér eitthvað svo afskaplega vel, þar fetar líklega sólóferill minn í framtíðinni, hlakka til.
Fjölskyldan... krakkarnir alltaf jafn skemmtilegir í sínum ýmislegustu tímabilum. Þau eru bæði á svona semí erfiðu tímabili og höfum við verið að gefa þeim extra mikin tíma og sagði ég mig einmitt úr einu sjói í FÍH vegna þess að það krafðist of mikils tíma og forgangsröðunin mín sagði mér að eyða tímanum frekar með krökkunum. Svo var heilsan líka alls ekki þannig að hún gæti tekist á við þetta verkefni en það er annað mál. Börnin þurfa sitt speis og ég vil gefa þeim það!
Ég fór í Kringluna áðan og ætlaði að finna mér hvíta drakt eða eitthvað svoleiðis. Það er alveg ómögulegt núna, bara ekkert til í hvítu. Við gospelkórinn þurfum að vera hvítt klædd fyrir eitt verkefni, en ég verð bara að halda áfram að leita. kannski fer ég bara niðrí 101 og tékka á bútíkunum þar...
Elska það að sólin sé farin að skýna svona hátt á himni og svona lengi að kveldi. Elska það!!! Veturinn búinn að vera svoooltið langur, en er senn á enda. Mér finnst veturinn samt sjarmerandi en ég er afar þakklát þegar yndislega vorið kemur.
Ég á tvær kisur núna og þær eru svo skemmtilegar að fylgjast með. Þvílíka dramað! Sitthvort kynið Herkúles og Dísabella. Þau eru eins og hjón, meina það! Ég hefði bara aldrei trúað því að þessir kettir væru svona miklir persónuleikar. díííí...
Segi ykkur sögur síðar, nenni því bara alls ekki núna.
Love,
Ágústa Ósk Óskarsdóttir

2 Comments:
Hey ... gaman að sjá þig birtast hér á ný!
Eins gott þú bloggir reglulega því ég ætla að koma við hér áframhaldandi.
Sveitakveðjur,
Álfheiður
Takk elsku
Álfheiður mín... ég held að ég muni blogga bara fyrir þig... það eru allir búnir að gefast upp á þessu bloggi mínu, meira að segja mamma mín hahaha og þá er nú mikið sagt (henni finnst svo gaman að fylgjast með krökkunum sínum í netheimum)
@
Post a Comment
<< Home