Hjartað mitt er upptendrað í þínum faðmi...

,,Dæmið ekki svo að þér verðið ekki dæmdir. Því að með þeim dómi sem þér dæmið, munuð þér dæmdir verða og með þeim mæli sem þér mælið, mun yður mælt verða... , ...Gefði ekki hundum það sem heilagt er og kastið ekki perlum yðar fyrir svín. Þau mundu troða þær undir fótum og þeir snúa sér við og rífa yður í sig. (Matt.7:1-2 og 6)

Ég er búin að vera á svakalega erfiðu tímabili varðandi einn hlut í mínu lífi... og það sem meira er... ég hef ALLS ekki skilið af hverju mér líður svona og hvað sé eiginlega í gangi... er ég komin aftur á gelgjuna eða hvað er í gangi???

Þessi blessaði hlutur (ef hlutur má kallast) er hæfileiki sem Guð hefur gefið mér, Svið í lífi mínu sem hefur með mína þjónustu til Hans að gera og er einnig tengdur því að geta blessað aðra mikið í gegnum, fyrir utan það að ég elska að gera þetta og nýt þess alveg í botn. En einhvernvegin hef ég verið að finna svo SVAKALEGAN vanmátt í þessu og sjálfstraustið er á við litla gula baun. (það teygar ekki einu sinni upp í græna skiljiði!!!) Þetta svið á við sönginn og þá rödd sem Guð hefur gefið mér og engum öðrum.

Ég hef verið eins og lítil gelgja sem (eins og mamma mín sagði við mig í gær) er sæt en segist vera ljót (við höfum líklega allar gengið í gegnum þetta). Afsakið það sem kemur núna og kannski finnst einhverjum það hrokafullt og algjörlega stangast á við það sem ég sagði um sjálfstraustið hérna 5 línum fyrr... en ég veit að fólk blessast á því að heyra mig syngja og ég er búin að vera að vinna rosalega mikið í röddinni minni og hún er að þroskast gríðalega... svo að þá kemur það skrítna í þessu og ég segi það hérna sem ég sagði við Írisi Lind vinkonu mína í gær ,, ég skil ekkert í þessu því að ég veit alveg að ég get sungið en samt líður mér svona, og gerir það að verkum að ég er búin að vera að hugsa alvarlega í því að hætta í Gospelkórnum því að mér finnst ég vera að taka plássið sem einhver önnur BETRI söngkona ætti frekar að hafa." Og málið er að ég var ekki að segja þetta til þess að hún færi að segja ,,nei þú átt að vera hérna" og eitthvað... MÉR RAUNVERULEGA FANNST ÞETTA en samt skildi ég alls ekki af hverju, því að ég sá líka hina hliðina á málinu (að ég ætti alveg að vera í kórnum)

Ok þetta er orðið mjöööög flókið... í stuttu máli... Mér fannst eitthvað í huganum en í hjartanu vissi ég að það væri rangt. Ég vissi hvað ég gat, en samt var sjálfstraustið á við gula baun. Ég gerði mér grein fyrir þessu en samt skildi ég ekki hvað var að eða af hverju í ósköpunum mér leið svona. Ég fann að þetta var ekki gelgjuskapur en samt var það það!!!

Ég er búin að vera að leita Guðs í nótt (er sem sagt að vinna) og grátbiðja hann um að hjálpa mér að finna út úr þessu... því að trúið þið mér ÞETTA ER KRÍSA!!! og manni getur allllls ekki liðið vel á þessum stað!

Viti menn... Guð lætur ekki á sér kræla (hvað er kræla???) og Hann sýnir það enn og aftur að Hann er lifandi Guð sem ber umhyggju fyrir mér (og þér) og orð Hans (Biblían) er lifandi og kröftug og hefur svör við ÖLLU sem við þurfum að vita!!!

Hann sýndi mér... (þetta er erfitt að ljóstra þessu upp svona á netmiðli sem allir geta lesið hversu mikill gallagripur ég er... en í auðmýkt geri ég þetta, því að ég trúi því að kannski er einhver sem rambar inn á þessa síðu og hann er kannski búinn að vera að kljást við eitthvað svipað og ekki get ég setið á svarinu sem ég er búin að finna) OK... hér kemur það... Hann sýndi mér að... Með þeim dómi sem þér dæmið munuð þér dæmdir verða!!!

Úffff.... búmmm, Ágústa... dæmdu og þú verður dæmd... kannski ekki af öðrum en af sjálfri þér!!! (Því að það hefur örugglega enginn annnar í kórnum en ég sjálf fundist ég ekki eiga að vera þarna, samt var ég að hugsa um að örugglega öllum þætti það, en samt hugsaði ég nei þeim finnst þetta ekki) ooo aftur er ég orðin flókin!

Málið er sem sagt þannig að ég hef verið ROSALEGA dómhörð á allar kvennaraddir sem ég heyri... ég hef verið að finna að tóninum í röddinni, þó svo að tæknin sé alveg brilljant hjá manneskjunni (tek það fram að þótt ég fíli ekki tóninn, þá eru milljón manns sem fíla tóninn í röddunum á þessum söngkonum sem ég hef verið að dæma) ((og annað... ef ég hugsaði ekki svona um söngkonur, þá væri ég örugglega að njóta þess að hlusta á þær) ((( og annað, það eru örugglega margir sem fíla tóninn í röddinni minni og örugglega margir sem fíla hann ekki))) Ég hef sem sagt verið að dæma allar söngkonur í staðin fyrir að samgleðjast þeim. Ég hef verið að rífa niður í staðin fyrir að uppbyggja (kannski ekki sagt mikið en í huganum mínum). Hef verið að finna að í staðin fyrir að njóta þess sem er til staðar...

BARA AÐ ELSKA... það er málið... kærleikurinn sem Guð hefur gefið okkur til hvors annars...
Ok sem sagt ásæðan fyrir því að ég hef verið að tærast að innan er þessi...
ÉG hef gefið hundunum og svínunum(sem er líking fyrir illa anda í þessu tilfelli í Biblíunni) ((tek það fram að hundar og svín eru ekkert tengdir illum öndum í daglegu lífi...) það sem heilagt er og það er til dæmis það að elska náungan og hans hæfileika, umburðarlindi, samgleðjast og leifa náunganum að njóta sín (án þess að vera að finna að) og kastað því frá mér, þar sem illir andar(júbb þeir eru til) troða þessu heilaga undir fótum sér. Þeir gera nefnilega meira en það... samkvæmt þessu versi í Matteusi þá snúa þeir sér við og rífa mig í sig!!! Ááááiii og það er einmitt það sem hefur verið að gerast... þeir hafa rifið mig í sig með því að rífa sjálfstraustið niður... láta mig halda að allir séu að hugsa eins um mig og ég hef hugsað um þau, sem sagt að ég ég sé ekkert góð af því að svona og svona og þetta og þetta er ekki fullkomið í röddinni og með því að vera orðin svo hræðilega bundin af því hvað öðru fólki finnst... það á ekki að skipta máli... þetta er nú ekki fallegt og eru kannski einhverjir sem eru hættir að lesa... en til þess að ég áttaði mig á því sem var að gerast hjá mér, þá opnaði þessi ritningarstaður algjörlega augun mín.

ÉG VAR SEM SAGT AÐ FÁ ÞAÐ TIL BAKA SEM ÉG HAFÐI SÁÐ!!! og það var að rífa mig að innan!!!

Pössum okkur á því hvernig við hugsum um náungan í kringum okkur... DÆMUM EKKI SVO AÐ VIÐ VERÐUM EKKI DÆMD! Köstum ekki perlunum okkar fyrir svín!!!

Ég er búin að biðja Guð um að fyrirgefa mér og þá geri ég fastlega ráð fyrir því að lækningaferlið sé farið að stað... það mun taka einhvern tíma að lænast algjörlega en það mun gerast, ég sleppi ekki þessari perlu sem Guð hefur svo ákveðið agað mig með í nótt. Nei ég sleppi ekki minni perlu en Hann á aðra fyrir þig. Ef það er eitthvað sem þú ert að kjást við sem þú skilur ekki alveg, þá á Guð svarið fyrir þig. Kannski er þessi færsla byrjunin af því að Guð sé að eiga við þig og þá hvet ég þig til að lesa Hans orð og fá fleiri perlur frá Honum!

Guð blessi þig... (hahahha ekki veit ég nú hvort þú hefur lesið allaleið niður, svaka langloka hér á ferð, en þetta er leið fyrir mig til að leisa um og átta mig á því sem Guð hefur talað) og ég vil þakka þér svo mikið fyrir að hafa farið alla þessa leið með mér með því að lesa þetta allt saman! Takk fyrir.

Svo eitt stutt... í sambandi við gelgjurnar sem eru sætar en finnst þær samt vera lótar... kannski hafa þær verið að finna að útliti annarra stelpna!!! Spurning???

Þín Ágústa