Andvökunætur

Jæja, nú ætlaði ég að vera farin að sofa en ég ligg andvaka og verð að koma því frá mér sem bankar á hjartað mitt (kannski er eitthvað spennandi sem Guð ætlar að nota það, eins og til dæmis að tala til einhverra sem lesa... þetta allavegana talaði til mín) ég ætla að reyna að hafa þetta stutt (svo að fleiri nenni að lesa hahahah). Uuu.. Tóti, Árný og Kolbrún, takk fyrir yndisleg komment... ég ætla að kommenta kommentin ykkar á morgun svo að fylgist með, hef ekki tíma núna, því að ég verð að koma ákveðnu frá mér svo að ég geti farið að sofa... ok hahahha.

Ok... það sem Guð hefur talað til mín seinustu nætur er að margir (þar á meðal ég) liggja andvaka langt fram á nætur og þegar við sofnum ekki strax, þá fer hugurinn á hundrað og fimmtíu kílómetra hraða og yfirleitt beinnt á hraðbrautina sem við treystum okkur ekki á... þá verðum við hrædd, áhyggjufull og óörugg. Þessi hraðbraut inniheldur fullt af hindrunum og hugurinn þarf að hægja á sér og stundum staldra við... yfirleitt eru þetta neikvæðar hindranir... Ég ætla að telja upp nokkrar hindranir... rétti upp hend sem hefur fundið sig í einhverjum
- áhyggjur... og þá yfirleitt af einhverju sem við getum ekkert gert í, (allavegana ekki á þessari stundu) af einverju sem mun aldrei gerast, (en samt eiðum við helling af tíma til að hafa áhyggjur af því) af fólkinu sem okkur þykir vænst um (eyðum frekar tímanum í að biðja fyrir þeim og sláum með því tvær flugur í einu höggi.. sem sagt fyrir okkur, að kasta áhyggjum okkar á Guð og fyrir þau, leggja þau og þeirra mál í hendur þess sem er hægt að treysta fyrir öllu)
- reiði... eitthvað hefur komið okkur úr jafnvægi, kannski hefur einhver sagt eitthvað við okkur, gert eitthvað á okkar hlut, sært okkur eða verið ósanngjarn. Við semjum ræður í huganum til að mæta með þegar við hittum náungan aftur, hugsum óuppbyggjandi hugsanir um viðkomandi eða jafnvel gerum honum upp hugsanir og ásetning. Í Biblíunni stendur "Ef þér reiðist, þá syndgið ekki. Sólin má ekki setjast yfir reiði ykkar. Gefið djöflinum ekkert færi." (Efes.4:26-27) Reynum að greiða úr málunum áður en við leggjumst til hvílu til að koma í veg fyrir þetta vandamál, því að við gefum djöflinum svo sannarlega færi ef við erum að hugsa neikvætt um annan og um leið að rífa sjálf okkur niður (allavegana erum við ekki að gefa Guði færi á meðan)
- Kynlífsórar... Ég held ég þurfi ekki mikið að skýra þetta út og þið þurfið ekki að rétta upp hönd, en ég veit að líklega allir hafa einhverntíman lennt í þessum pitti......... og þá yfirleitt með einhvern annan í huganum en okkar eigin maka og jafnvel konu náunga þíns (já eða manns náunga þíns) "Hver sem horfir á konu (mann) girndarhug, hefur þegar drýgt hór með henni í hjarta sínu." (Matt.5:28) og í þessu tilfelli horfum við með huganum. Svo næsta dag þá erum við með samviskubit og sjálfsáskanir og þorum kannski ekki að mæta Guði (eins og Adam og Eva, reyndu að fela sig með laufunum, munið þið?) og þá veit ég um einn sem er mjööög glaður því að hann á færið þá og það er djöfullinn... gefum honum ekkert færi!!!

Og svona mætti lengi telja... Upp á síðkastið hef ég verið andvaka en ég hef verið að gera alveg andstæðuna við það sem ég var að telja upp (ég er ekki að segja að ég sé fullkomin.... laaaaangt frá því en þetta er eitthvað sem Guð hefur gefið mér og ég tek því sem gjöf og langar að deila henni með ykkur, því að hún virkar vel) ég hef verið að lofa Guð (í huganum) og biðja, hugsa um allt það yndislega sem hann hefur gefið mér (t.d. fljölskylduna mína, hvernig get ég verið betri eiginkona, mamma, barn foreldra minna og systir og frænka oooog allt það) hugsa um allt það sem Guð hefur verið að kenna mér undafarið. Vitið þið það að þetta virkar miklu betur heldur en hitt... með þessu er ég að fylla hugan af jákvæðum og kærleiksríkum hugsunum í staðin fyrir neikvæðar og niðurrifshugsanir... og í leiðinni gef ég djöflinum ekkert færi. "Sál mín mettast sem af merg og feiti, og með fagnandi vörum mínum lofar þig munnur minn, þá er ég minnist þín í hvílu minni, hugsa um þig á næturvökunum" (Sálm.63:6-7) Þetta segir Davíð sálmaskáld og hann var maður eftir hjarta Guðs... ég þrái að vera kona eftir hjarta Guðs og þá er líka gott að taka mið af þeirri fyrirmynd sem við höfum... t.d. í honum Davíð.

Jæja þetta er orðið aðeins lengra en ég ætlaði mér en ég við hvetja þig lesandi minn að gera eins og Davíð... stylltu hugan á Jesú... ég skal segja þér eitt að það ert þú sem ræður hvað þú hugsar! "Hegðið yður eigi eftir öld þessari heldur takið háttarskiptum með endurnýjung hugarfarsins svo að þér fáið að reyna hver sé vilji Guðs, hið góða, fagra og fullkomna" (Róm 12:2) Við þurfum að taka háttarskiptum... það kemur ekki að sjálfu sér... þetta byrjar allt á því að við breytum um hugsunarhátt. Ég er ekki að segja að það sé auðvelt en smátt og smátt kemur það! Það byrjar á því að við séum meðvitum um hvað við erum að hugsa... verum pikkí á það sem við leifum að dvelja í huga okkar, stoppum ekki við það sem gerir það að verkum að djöfullinn fái færi...

Þetta er komið í bili... setjum okkur markmið og tökum til í huga okkar...
´
Kær kveðja frá mér til ykkar...