Gefumst ekki upp!!!

Vá ég er búin að vera að hugsa svo mikið undanfarið út í það sem manni langar í þessu lífi.... hverjir eru draumar mínir??? Að hverju stefni ég??? Þarf ég að leggja á mig til að ná þangað??? Þarf ég að þola það að detta og meiða mig??? Reka mig á og að rekist verði í mig???
Ég var úti með Addý fyrir ári síðan og tók þessar myndir, ég hugsaði "ég á eftir að nota þetta einhverntíman" og núna er ég búin að vera í þessum hugleiðingum og mundi eftir myndunum sem ég tók...



Þarna er Addý og henni langar að fara í rennibrautina sem er hinum megin við þessa SKERÝ brú (hún er þokkalega skerí fyrir tveggja ára) og hún er greinilega að hugsa sig um hvað hún eigi að gera. Þetta er trikkí, ég meina fer niður, upp, niður aftur og svo aftur upp... hún gæti dottið... þetta verður pottþétt erfitt... hún þarf að einbeita sér... hún þarf að beina sjónum að endanum og láta vaða...
Ég hef upplifað það mikið undanfarið að ég er pínu að hugsa minn gang í sambandi við söngkonu og söngkennara starf í framtíðinni... ég fékk stóra mótbáru (að mér fannst að minnsta kosti) (nokkrar greinar niður og þá veistu hvað ég er að tala um) og ég stóð sjálfa mig að því að vega og meta hversu mikið mig langaði að fara yfir brúnna til að renna mér ;) Hvort ég vildi fara þessa erfiðu leið. Leiðin sem ég þarf að fara er bæði upp og niður og það oft... ég mun fá góð komment og slæm á leiðinni... Þetta er hörku púl að sækja sér þessa menntun (samt mjöög skemmtileg líka) og þetta er harður bransi...



Þarna dettur Addý, en hún stendur upp og heldur ótrauð áfram... Það er líka það sem ég hef brennt mig á, það má ekki staldra of lengi við þegar maður misstígur sig... Það er bara málið að rífa sig upp úr þessu og halda áfram á sömu brautinni...... sem liggur að markinu, eða í hennar tilfelli rennibrautinni ;) Ekki sitja á bossanum fara að gráta og vorkenna sér og jafnvel gefast upp... Ég hef fundið fyrir því í skólanum (FÍH) að það var eitt fag sem var að fara með mig! ÉG skildi þetta bara ekki og fannst þetta svoooo erfitt, mikið að læra og ég hélt að ég myndi aldrei ná þessu. Ég settist niður og lærði og lærði og lærði ÉG ÆTLAÐI AÐ SKILJA ÞETTA... og nú í dag er þetta ekki steinn í götu minni, ég eeelska þetta fag!!! Ég reif mig upp eins og Addý er að gera...



Hún er komin á svaka ferð hérna... tekur nánast á loft ;) og lætur engan bilbug á sér finna (hvað þýðir þetta, ég meina það, hvað er bilbugur???) Svo er hún á leið down aftur, en svona einmitt upplifi ég þetta... maður er komin á flug í einhverri uppsveiflu og þá er eins og maður sé testaður... vill maður þetta nógu mikið??? eða gefstu upp??? þorir þú í aðra sveiflu???



Mér fannst þessi mynd svo frábær þess vegna hafði ég hana svona stóra... sjáið þið að Addý er komin á leiðarenda yfir brúna og sjáið hvert hún horfir??? Hún er svo einbeitt að lokatakmarkinu!!! Hún beinir sjónum sínum að rennibrautinni því að þangað ætlar hún, þess vegna fór hún þessa löngu göngu, yfir þessar hindranir og nú prílar hún upp þá seinustu!!!

Beinum sjónum okkar að því sem skiptir máli... beinum sjónum okkar að draumunum okkar... Í Biblíunni, Galatabréfinu 6.9 stendur "Þreytist ekki að gjöra það sem er gott, því á sínum tíma munið þér uppskera EF ÞÉR gefist ekki upp"

Hverjir eru okkar draumar? Að hverju stefnir þú??? Ertu að gefast upp??? Taktu þér tíma á bossanum og rifjaðu upp takmarkið (rennibrautarferðina) og rífðu þig upp...

Hvert stefnir þú og hverjir eru þínir draumar Fríða? Bryndís? Alda? Sæmundur? Ingvar? Tóti? Álfheiður? María? Erla? Ásta í Kristskirkjunni? Jóhann (jassi)? Alli? Pétur (san fran) Vildís? Bogga? Kolbrún? og fleiri og fleiri...

Var að keyra um dagin og heyrði þennan texta... breyttu Love í það sem draumur þinn er (ég meina kannski er það love, hvað veit ég) og þá er þetta alveg brilljant boðskapur... ÞAÐ ER ENGIN AUÐVELD LEIÐ AÐ ÞVÍ SEM VIÐ ÞRÁUM!!!
"When you want it the most theres no easy way out
When youre ready to go and your hearts left in doubt
Dont give up on your faith
Love comes to those who believe it
And thats the way it is"


Gefumst ekki upp!!!!!!!!!!

Ykkar Ágústa

5 ár...

Jájájájá... Það sögðum við fyrir nákvæmlega 5 árum síðan!

TIl hamingju með daginn elsku Ingvarinn minn... þú ert hetja að hafa þraukað öll 5 árin með mér... þú ert frábær eiginmaður og ég elska þig ofur heitt!!! Hlakka til næstu 5 ára ;) og þar næstu og þar þar næstu.......................

Þín Ágústa

Loksins myndirnar...

Jæja þá er myndaforritið komið í lag og ætla ég því að setja myndir af krökkunum mínum hérna inn...

Aron Elí á leiðinni í afmæli. Hann er orðinn 8 ára snáðinn og æfir fótbolta á fullu, auk þess sem hann er í batminton. Fluglæs og mjög klár í stærðfræði og stafsetningu ;) (eitthvað sem ég var ekki) Hann er yndislegur og svo hjartahlýr...




Svo kemur skottan mín hún Arnheiður Ósk. Hún er 3 og hálfs árs og það er alltaf gaman hjá henni. Mjög hress og einstaklega skemmtileg stelpa... til í allt og þorir öllu ;) Okkur langar að setja hana í ballet því að henni langar að dasa í bleikum kjól, sem by the way er uppáhalds liturinn hennar og Solla stirða er hennar uppáhald líka (enda svaka bleik gella sú). Hún lítur svakalega upp til bróður síns og elskar félagskap... hahahha þetta er orðið eins og dálkur fyrir þau tvö í einkamála-auglýsingum... jiiii...



Ég var að hugsa að mér langar svo að halda dagbók... það er svo margt sem gerist á hverjum degi og alls konar tilfinningar, maður er oft að lenda í svipuðum aðstæðum og maður getur þá lært eitthvað af þeim fyrri ef maður getur flett því upp hvernig maður höndlaði það seinast... svo er líka bara svo gaman að geta litið til baka, til þessa tíma á meðan börnin eru svona lítil og rifjað upp... já ég held að ég geri það bara... fari út í bókabúð og kaupi mér dagbók... ahahhaha hef ekki skrifað dagbók frá því árið '95, enda er líka mjög gaman að kíkja á hvað maður var að gera fyrir ákkurat 12 árum síðan...

Jæja eigið góðan dag... og Sæmundur takk fyrir gríðarlega skemmtilegt og hressandi komment í færslunni hér að framan... Snerti mig djúpt ;)

Ykkar Ágú

Hvernig á að bregðast við svona?

Góðan og blessaðan daginn...

Ég var að vafra um netið og rakst á þessa grein hjá einum sem kom á tónleikana hjá Sálinni og Gospel... það var ekki laust við að mér hafi brugðið, endilega lesið og þið sem fílið mig ekki persónulega eða sönglega eigið eftir að skemmta ykkur vel ;)

"Sýningin hófst á því að Gospelkór Reykjavíkur flutti lagið Amazing Graze undir forustu einsöngvara sem heitir víst Ágústa Ósk Óskarsdóttir. Við Pálína erum nú ekki miklir sérfræðingar í Gospelsöng, en við vorum hvoru öðru sammála um að þessi flutningur væri svo slæmur að okkur liði hálf illa og vorum að hugsa um að fara bara strax. Okkur var svo tjáð að lögin sem Gospel kórinn ætlaði að flytja á bjagaðri ensku væru nú ekki nema tvö til viðbótar áður en Sálin stígi á svið svo við ákváðum að þrauka, en máttum hafa töluvert fyrir því að grípa ekki til vopna og enda þenna harmleik eftir pínlegan flutning á Lean on me og O happy Day.
Loks steig Stefán Hilmarsson á sviðið ásamt fríðu föruneyti. Mér þykir Stebbi Hilmars frábær söngvari og mikil fagmaður og hann sannaði það að minnsta kosti fyrir mitt leyti um leið og hann andaði í hljóðneman að þessi svokallaði kór átti ekkert heima á sviðinu með karlinum." (http://www.andmenning.com/)

Eins gott að hafa þettta innnan gæsalappa því að þessi kæri maður á sannarlega einkarétt á þessum skrifum og ekki ætla ég að vera kærð fyrir ritstuld auk þess sem ég syng svona pínlega...

Jájá... allavegana er ég fegin að það hafi ekki allir sömu skoðun (ég viðurkenni það alveg að það væri hræææðilegt að allir hefðu þessa skoðun að minnsta kosti) og er ég enn þakklátari fyrir ykkur sem hafið verið svo kær að tjá ykkur við mig í tali og skrifum... hahahhahaha

En hey... það var nú talað sérstaklega um það í þessu námi sem ég hef verið í að það muni ekki allir fíla mann og maður þarf að læra að láta það ekki á sig fá og kannski meira en það... maður þarf kannski bara að læra að virða það líka... Ég meina, hvernig getur maður vaxið (hvort sem það er í söng eða einhverju öðru) ef maður fær ekki gagnrýni ;)

Ég viðurkenni það alveg að ég skrifa um þetta því að ég veit ekki alveg hvernig á að höndla svona (hef ekki lennt í því áður og þetta er pottþétt ekki í síðasta skiptið) en ef ég myndi ekki skrifa um þetta eða koma þessu á einhvern hátt frá mér þá myndi þetta byrja að naga mig að innan (I know myself) svo að ég ákvað bara að skyrpa þessu út hrrrrr-tuppp þá er það farið ;) og ég mun bara vinna enn harðara að því að bæta mig...

Love from me to you all... (you to Kristinn ;) )